Inloggen






Meer weten?

 

 

Blijf op de hoogte

muziekles facebook              youtube_online muziekles      

muziek ontdekken

November

We the people - A Tribe Called Quest
Duik in de historie van hip-hop met de nieuwe A Tribe Called Quest. Deze dinosaurussen uit de jaren tachtig hebben een nieuw album uitgebracht. De laatste in volle bezetting aangezien Phife Dawg eerder dit jaar helaas is overleden aan. Aan kwaliteit hebben ze niet ingeboed. Sterker nog, je zou niet zeggen dat dit hun comeback plaat is, zo fris klinkt het album. ATCQ is niet van het lompe en groffe, maar juist van de groove, soul en jazz. Dat wil niet zeggen dat ze niet zeggen waar het op staat. 'We the people' is een heuse protestsong over de verharding van de samenleving. Met sirenes en al houden ze de luisteraar een spiegel voor.

Conrad - SOHN
In 2014 brak SOHN door met zijn sfeervolle electronische muziek.  'Artifice' werd op 3FM zelfs uitgeroepen tot megahit. Hij bouwt zijn nummers zorgvuldig op en weet de spanningsboog strak te houden. Repeterende tonen en het gebruik van loops is hem niet vreemd met als resultaat ingenieuze melancholische electropop. 'Conrad' is een aangenaam voorproefje op zijn tweede album.

Magic - Kimyan Law 
Kimyan Law komt uit Wenen, heeft Afrikaanse roots, maar maakt muziek met drum en bass invloeden. Een stijl die in Engeland in de jaren 90 hoge populariteit genoot. Hij combineert rappe beats met weidse geluidsstructuren en feeërieke melodieën. Daarmee creëert hij een eigen herkenbare stijl wat erg knap is in het overvolle hedendaagse muzieklandschap.

Blood on Me - Sampha
Er zijn al genoeg muzikanten die elektronische muziek maken. Zelfs als ze het combineren met een twist of soul. Toch weet Sampha boven het maaiveld uit te steken. Misschien is het zijn zoetgevooisde stem die direct de aandacht opeist. Niet voor niets dat grote artiesten zoals Frank Ocean en Drake met hem wilde samenwerken. 'Blood on Me' is een gelaagd nummer dat dankzij zijn pianospel de nodige spanning meekrijgt. 

Talk To Me - Thomas Azier
Deze Nederlandse artiest is al een tijdje woonachtig in Berlijn. Op zijn debuut was dat te horen aan de new wave invloeden. Het debuut was veelbelovend maar toch ook wel wisselvallig. De nieuwe single 'Talk To Me' klinkt een stuk volwassener. Schreeuwde Thomas Azier het op zijn debuut nog uit dat hij er was. Zo ingetogen klinkt hij op 'Talk To Me'.  Een baken van rust. De compositie, de syntesizer, de backing vocals, alles is perfect in balans. Less is more moet Thomas Azier gedacht hebben. Hopelijk trekt hij deze lijn door.

 

Oktober 2016

Solange - Cranes in the Sky
Je zus zal maar Beyoncé zijn. Daar valt niet tegenop te boksen zou je denken. Echter, Solange steekt met haar derde album 'A Seat at the Table' haar zus muzikaal naar de kroon. Niet gedreven door commerciële krachten, maar een creatief album doordrenkt met pure soul, R&B en hier en daar nu-jazz invloeden. Het album kent 21 tracks (!!!), maar verveelt geen enkel moment. Sterker nog, de interludes voegen echt iets toe aan het album en geven het een heerlijke vibe. Solange gidst ons graag langs de roots van Amerika. In zowel muzikale zin als op het gebied van maatschappelijke thema's zoals de raciale verschillen tussen blank en zwart, man en vrouw, arm en rijk. Eén van de meest krachtige muzikale statements van het afgelopen decennium.  

The Slow Show - Dry My Bones
Het is herfst en The Slow Show rammelt dan ook graag aan de boom. The Slow Show is een kruising tussen Elbow en The National. De band roept een weidse orkestrale sfeer op zoals meesters van Elbow dat kunnen. Ze kunnen echter ook net zo beklemmend klinken als The National. De stem van de leadzanger is, net als Matt Berninger voor de The National dat is, zeer bepalend is voor het geluid van de Britse band. Deze band is zeker geen grijze muis in het muzikaal landschap. Met hun kleurrijke composities kom je de herfst wel door. 

Kelsey Lu - Empathy
Bij het horen van Kelsey Lu denk je al gauw aan Björk, maar ze ziet er uit als Lianne La Havas. Zeker als Kelsey Lu ook nog eens cello speelt denk je met de nieuwste IJslandse sensatie te maken te hebben. Niets is minder waar, Kelsey komt uit North Carolina. Het nummer 'Empathy'  bijvoorbeeld gaat door merg en been. Kelsey Lu zingt intens over 'Broken promises' onder begeleiding van prachtig cello spel. Haar gotische stem en de duistere cello tonen schuren soms tegen het ongemakkelijke aan. Maar wanneer je de tijd neemt, klinkt de intense sereniteit door. Zo ook 'Dreams' dat een lange aanloop nodig heeft, maar uiteindelijk ontaard in meeslepend religieus epos.  

Jagwar Ma - OB1
Ooit werd me op Lowlands, vlak voor het optreden van Jagwar Ma, door een 3FM dj zomaar gevraagd of ik live op de radio iets zou willen zeggen over deze band. In dat onbewaakte moment bleef het stil waardoor het bij een generale bleef. Bij deze een nieuwe poging, maar dan op papier. Over het Australische continent waait een psychedelische wind. Zo zijn Tame Impala en King Kizzard en the Lizard Wizard één van de meest succesvolle voorbeelden van de laatste jaren. Jagwar Ma kan er ook wat van maar tapt net uit een ander vaatje omdat ze de nodige Madchester sound eraan toevoegen waardoor het ook weer weg heeft van The Stone Roses. In hun sound schuilt een loomheid waardoor het prettig relaxed aanvoelt.  De stuwende beats zorgen altijd voor een fijne groove. Live gooien ze er nog een beetje energie bovenop waardoor Jagwar Ma in twee werelden terecht komt. The best of both worlds zeg maar. 

Trentemøller  - Redefine
Er zijn maar weinig artiesten die zich hebben getransformeerd van DJ tot producer naar band. De Deen Trentemøller  bracht 10 jaar geleden zijn debuut uit nadat hij al jaren in het techno clubcircuit actief was.  Zijn debuut 'The Last Resort' is een duistere elektronische plaat die je zo in het Kopenhaagse clubleven zuigt. Nu tien jaar later komt hij met het album 'Fixion' dat weer meer weg heeft van een new wave band uit de jaren tachtig. Het album slingert je van verleden naar heden en weer terug. Zo hoor je in 'Redefine' en 'Complicated' het donkere geluid van The Cure doorklinken. Te herkennen aan de gitaargalm en het synthesizer geluid. Maar wanneer je bv. 'One Eye Open' beluistert hoor je het typische synhtpop geluid van nu met krachtige zang van Marie Fisker.  Trentemøller is de Darwin binnen de elektronische muziekindustrie.

 

September 2016

NAO - Bad Blood
NAO heeft al een aantal noemenswaardige samenwerkingen achter de rug voordat ze nu als solo-artiest uit de kast komt.  Disclosure en Mura Masa om maar een paar namen te noemen. Haar soulvolle R&B stemgeluid geeft 'For all we know' toch een geheel eigen sound. NAO komt op haar plaat net zo overtuigend over als Janet Jackson op haar doorbraakplaat 'Control'. Zelfverzekerd en volwassen, dat belooft wat voor de toekomst. Het album kent ook een funky electronisch randje wat we weer van Daft Punk gewend zijn. Luister maar eens naar die swingende gitaarriffs op 'Get to know ya' en de disco handclap op 'We don't giva a'. Er valt genoeg te ontdekken op 'For all we know'.

Trim -  Waco
Zoek je binnen YouTube op Trim dan krijg je een enorme lijst van resultaten met kapperstips. Niet bepaald stoer, toch maakt Trim 'Gangsta Rap'. Maar dan op zijn Brits. De lyrics zijn net zo scherp en vilein als die van zijn Amerikaanse kompanen. Maar dan met een vleugje Grime, een sub-genre van Jungle en Garage. Naast het Britse accent zijn het vooral de beats en de verrassende ritmesecties die het een wezenlijk andere sound meegeven dan dat er aan de andere kant van de oceaan wordt gemaakt. Daarnaast leent hij graag elementen uit dubstep. Door het gebruik van de synthesizer en drum-computer geeft hij zijn album een verfrissende electronische bite mee. 

Warpaint - New Song
Na twee donkere maar sferische albums komt Warpaint met een vrolijk nummer op de proppen. Betekent dit een koerswending of is dit een uitstapje? Deze 4-koppige meidenband maakt stemmige indiepop. Lange meerlaagese uitgesponnen nummers die na iedere luisterbeurt steeds meer prijsgeven. Net als Leonardo Dicaprio in de film 'Inception'. Zodra je denkt dat je hun muziek hebt doorgrond, ontpopt zich een nieuwe laag. De galmende engelenstemmen,  stuwende baslijnen en repeterende drums maken Warpaint al jaren een cult-band. Maar nu komen ze dus met een nieuwe single genaamd 'New Song' die dat patroon doorbreekt. Niet geheel onverdienstelijk want 'New Song' is directer, meer uptempo en heeft een aanstekelijk refrein. Ze gooien het over een andere boeg, maar blijven verslavend. 

Kornél Kovács - Josey's Tune
Is dit de comeback van Jaydee? Wie? Je weet wel die Nederlandse dj, radiomaker en producer uit de early nineties. Nee het is een 30-jarige dj uit Zweden. Zijn nieuwe album 'Bells' bevat, hoe kan het ook anders, de nodige elektronische bellen zoals Jaydee ook kon laten doorklinken op onder andere 'Plastic Dreams'. Luister maar eens naar het ontspannende intro of de hypnotiserende tracks als 'Dollar Club' of 'Josey's Tune'. De zon begint spontaan te schijnen wanneer je deze tracks beluisterd. Het klinkt ogenschijnlijk lichtvoetig, maar het zit zeer geraffineerd in elkaar. Laag voor laag bouwt hij de tracks op zonder overbodige opsmuk. Op 'Dance....while the record spins' gooit hij er een vette mellow housebeat onder die zo uit jaren negentig ingevlogen is. Met Kornél Kovács wordt het ongetwijfeld een mooie nazomer.

Roosevelt - Night Moves
Geen zware techno maar electrop uit het Ruhrgebied. De syntesizers en drumcomputers vliegen je om de oren alsof we ons nog midden in de jaren tachtig bevinden. Het is een kleurrijk muzikaal landschap dat tot in de puntjes geproduceerd is. Dat wil niet zeggen dat het te perfect klinkt. Het geluid op Roosevelts debuut is warm en weids. Het ligt soms ook in de lijn van Future Islands, maar dan een wat lichtere variant. Roosevelt is het alter-ego van Marius Lauber afkomstig uit Keulen. Hij brengt overtuigende dansbare pop zonder dat het afgezaagd wordt. Integendeel. De nummers doen het goed zowel thuis op de bank, als tijdens een etentje of live op het podium. Check de recensies van zijn laatste Lowlands gig maar eens. 

 

Zomer 2016

Weval - The Battle
Dit producers duo uit Amsterdam is sinds een paar jaar aan een gestage opmars bezig. Na een aantal sterke EP's, die ook zeker de moeite zijn om te checken (bv. Easier EP), komen ze nu met een elektronisch album dat internationaal hoge ogen scoort. Op hun debuut zoeken ze de spannende kanten op van de dancemuziek. Geen recht-toe-rechtaan EDM, maar secuur opgebouwde retrospectieve tracks. En dat alles zonder dat het gekunsteld aanvoelt. Weval heeft de soundtrack van 2016 in handen. 

Ry X - Deliverance
Ry X is een druk baasje. De afgelopen jaren zat hij in meerdere danceprojecten. Van oorsprong is deze Australiër een singer songwriter. Met het breekbare en catchy 'Berlin' viel hij een paar jaar terug ineens op. Nu is zijn eerste album 'Dawn' uit. Op dit debuut laveert hij tussen kleine songs en weidse dromerige electronische producties. Deliverance is een mooie gemene deler van het album. Hij begint klein en meeslepend om vervolgens een tempoversnelling te maken.  Het geheel is uitermate sfeervol. Begin de dag met Ry X, kop koffie erbij en een fijnere start van de dag kan je je niet wensen.

Mark Pritchard - Under the Sun
Tussen de muziekstijlen New Age en Lounge zit Ambient. Een muziekstroming met een kalmerende en rustige sfeer. Mark Pritchard maakt al decennia lang dansbare electronische muziek. Op Under the Sun gooit hij het over een geheel andere boeg. De liedjes zijn stuk voor stuk op hun eigen manier betoverend. Zo zet hij zet de fluit weer in de spotlight en heeft hij onder andere Thom Yorke weten te strikken voor een prachtige gastbijdrage. Op een ambient achtige wijze weet Mark Pritchard het elektronische geluid van de synthesizer te combineren met organische geluiden waardoor hij je in een unieke state of kan brengen. Een waar kunstwerk.

Amber Arcades - Fading Lines
De uit Utrecht afkomstige Annelotte de Graaf is pas 20 jaar. Met haar band Amber Arcades trekt zij toch al internationale aandacht. Ze mag dan pas 20 lentes jong zijn, maar muziek maken zit in haar DNA. Met Amber Arcades maakt zij zweverige popfolk songs. De volwassen liedjes vangen knap een onbevangen gevoel. Een verfrissende zomerplaat. 

DJ Shadow - The Mountain will fall
Deze turntablist reigt sample aan sample aaneen in een spannende mix van allerlei stijlen. Hij schuwt er zelfs niet voor om binnen één nummer het roer 180 graden om te gooien. Ongestructureerd,  maar wel über spannend en inspirerend. De structuren waarmee hij de tracks opbouwt zijn ongekend creatief. Zo leidt een samenwerking met een jazz-componist tot een muzikaal hoogtepunt. Maar ook de Beastie Boys achtige hip-hop tracks voorzien van  funky breakbeats zijn van hoog niveau. Op California dreigt hij wel een beetje door te draaien door de old skool gabber sound weer uit de kast te halen. 

 

Mei 2016

Kaytranada - Lite Spots
Deze beatmaker uit Montreal heeft het zonnigste album van de afgelopen periode uitgebracht. Hij husselt jazz, disco, R&B, soul en hip-hop naadloos aan elkaar met een house groove. Naast de vele gastbijdragen (waaronder de comeback van Craig David) staan op het album ook sterke instrumentale nummers. Dit zijn geen intermezzo's en geven het album juist een opgetogen sfeer mee. Het album is net zo kleurrijk als de albumhoes doet vermoeden. Zoek je nog muziek voor een zomerfeestje? Zoek dan niet verder en laat 99,9% op vol volume uit je speakers schallen en iedereen zal het nog jaren hebben over jouw feestje!     

 

ANOHNI - Crisis
De albumtitel 'Hopelesness' slaat precies de spijker op zijn kop. Het eerste album van Anohni (voorheen Anthony and the Johnsons) is geen lichtgewicht. Zware thema's, zoals mensenrechten, worden aangesneden en dat in combinatie met een magistrale productie van o.a. Hudson Mohawke. Anohni windt er geen doekjes om en zingt waar het op staat. Zo krijgt Obama een linkse directe als Anohni op een zeer koele wijze haar woede uit over de beloften die hij niet is nagekomen. De mix van haar unieke stemgeluid en de elektronische productie maken het één van de meest opmerkelijke albums van het moment en waarschijnlijk van 2016. Sommige nummers schuren tegen het ongemakkelijke aan, precies het gevoel dat Anohni wil oproepen. Ervaar de kracht van 'Hopelesness'. 

 

Sepalcure - Devil Inside
Begin jaren negentig was Garage House een underground stroming die vooral in Amerika en Engeland een aardige populariteit genoot binnen de House-scene. Garage House is veel soulvoller en trager dan de de meest populaire stromingen in die tijd zoals Jungle / Hardcore en Techno. Sepalcure weet die Garage House sound sfeerrijk van een R&B geluid te voorzien. Verwacht geen dansvloer muziek maar zie dit album als een warming voor een zwoele zomeravond. Zware bassen en breakbeat-achtige ritmes worden naadloos versmolten met dromerige synths en warme vocalen. Sepalcure tilt 'loungen' met hun nieuwe album naar een hoger level.

 

Jessy Lanza - Oh No
Hoe breng je nog een spannend synthpop album uit tussen al dat geweld van nieuwe electronische producties? De Canadese Jessy Lanza heeft daar wel antwoord op. Met haar vederlichte stem en catchy frisse electro-R&B productie weet zij toch boven het maaiveld uit te steken. Neem nou het über-cheesy 'It means I love You'. Een kruising tussen een geflipte 'Little Dragon' track en Grimes op acid. Het stemgeluid van Jesse krijgt een zetje de hoogte in alsof ze helium heeft ingeslikt en de stuwende drumcomputer zorgt voor een ADHD-rush. Zeker wanneer de handclap en de bas erin worden gemixt zorgt dit voor nog meer energie. 'Oh No' is één van de hoogtepunten van het album. Dit nummer is een ultieme mix van een verslavend piano akkoordje met pakkende drums en meer eclectische hoogstandjes die de track halverwege omtoveren in een soort acid-feestje om vervolgens het refrein weer geheel organisch op te pakken. Hier lusten wij wel meer van.

 

Daniel Haaksman - Akabongi
De van oorsprong in Berlijn woonachtige journalist heeft als producent/DJ inmiddels ook behoorlijk naam en faam gemaakt in het circuit met zijn etnische producties. Zijn nieuwste productie 'African Fabrics' herbergt veel baile funk met Afrikaanse invloeden. Vergeet de authentieke Afrikaanse muziek, oftewel de geijkte Afrobeat of Afrikaanse drum- en percussiebands maar denk aan spannende electronische ritmes. African Fabrics is een samensmelting van Afrikaanse en Europese invloeden met vele Afrikaanse gastbijdragen. Daniel Haaksman transformeert zo de traditionele Afrikaanse sound naar het hier en nu.

 

April 2016

Hælos - Dust
In de jaren negentig genoot triphop een enorme populariteit met Massive Attack en Portishead als bekendste voorbeelden. Zij hebben het genre grotendeels vormgegeven met hun downtempo electronische geluid. Kenmerkend is de mix van ambientieske soundscapes met het breakbeat geluid. Daarnaast is het genre niet vies van het gebruik van verknipte filmfragmenten en het krakende geluid van vinyl. De Britse band Hælos blaast het genre weer nieuw leven in met hun debuut. De dromerige duo zang heeft soms weg van The XX. Zeker wanneer de stiltes worden opgezocht zoals in ‘Cloud Nine’. Het album herbergt vele pareltjes, maar laat zich vooral in zijn geheel, als één luistertrip, het beste tot zijn recht komen.

 

Kevin Morby - I have been to the mountain?
Het nieuwe album ‘Singing Saw’ van Kevin Morby is niet het meest vrolijke album van 2016 maar misschien wel één van de mooiste albums dit jaar. Het album is vooral ingetogen maar zeker niet gelaten. Zo zingt hij op 'I have been to the mountain' koel zijn woede van zich af over Eric Garner, die door wurging van een politieagent om het leven kwam. Dit onder begeleiding van prachtige instrumentatie en arrangementen. Neem nou het bluesy-achtige ‘Destroyer’ dat onder begeleiding van piano, saxofoon en een vrouwelijk koor uitgroeit tot een klassieker. Wanneer hij zingt over zijn liefde voor zijn gitaar 'Dorothy' is het niet allemaal kommer en kwel, maar schijnt er licht aan het einde van de tunnel.

 

Kanye West - Ultralight Beam
Er was veel te doen over 'The Life Of Pablo'. Ja, dat is uiteindelijk de album titel geworden van Kanye's nieuwste album. Zijn album zou vervolgens alleen op Tidal te streamen zijn, maar na een maand verscheen het toch op andere streamingdiensten. Maakt Kanye de hooggespannen verwachtingen waar? Het album gaat alle kanten op, van het gospel en soul doordrenkte ‘Ultralight Beam’, via het industriële minimalistische ‘Feedback’, naar het west coast hip hop-achtige ‘No More Parties in LA’ met Kendrick Lamar rijgt Kanye alle stijlen aan elkaar. Hierdoor is het geen coherent geheel, maar wel zeer afwisselend. Het album kent ongekend veel gastbijdragen. Zo komen Sia, Rihanna, Frank Ocean, The Weeknd, Andre 3000 en nog vele andere artiesten voorbij. Wie wil er nou niet met Kanye samenwerken? Dat levert stuk voor stuk ijzersterke nummers op die je goed aan je playlist kan toevoegen. Kanye flikt het dus weer. Tip voor Spotify gebruikers, check de Genius feature voor songteksten en andere interessante weetjes over dit album terwijl je luistert.

 

Pablo Nouvelle - I Will
Pablo Nouvelle is een Zwitserse dj die EDM (Electronic Dance Music) maakt in de breedste zin van het woord. Zijn meest recente album herbergt piepkleine songs van breekbaar pianospel tot en met Disclosure-achtige housesound tracks. In ieder nummer klinken elektronische elementen door. Is het niet de beat dan wel de stemvervormer. Wanneer de Zwitser de subtiliteit op zoekt, gaat het niveau omhoog. Weidse stilistische soundscapes die op een zwoele zomeravond niet zouden misstaan in een strandbar. De dance nummers klinken soms wel wat 'cheesy'. Maar dat levert dan weer fijne guilty pleasures op.

 

Minor Victories - A Hundred Ropes
Minor Victories is een gelegenheidsformatie van bandleden van Editors, Mogwai en Slowdive. Verwacht derhalve geen vrolijke folk, maar post-rock avant la lettre. De invloeden van de verschillende bandleden zijn duidelijk hoorbaar. Het electronische intro van ‘A Hundred Ropes’ had zo van Editors kunnen zijn. Het gitaargeweld van Mogwai ondersteunt met de kille strijkers en zang van Slowdive maken het een interessante 'supergroep'. Het debuutalbum volgt in juni.

 

 

Maart 2016

Låpsley - Cliff
Er zijn veel overeenkomsten te benoemen tussen de twee Britse artiesten, Adele en Låpsley. Zo heeft de 19-jarige Låpsley net haar debuutalbum uit (Adele's debuut heette 19) en haar stem doet denken aan dat van een van de grootste zangeressen van het moment. Toch doet de sound van Låpsley uniek aan en is ze zeker geen copycat. Låpsley weet namelijk verschillende stijlen ragfijn te combineren waardoor ze haar eigen stijl creëert. De stemvervormer die ze bijvoorbeeld af en toe gebruikt werkt enorm goed. Afgelopen Lowlands maakte haar stemgeluid al veel indruk. Haar debuutalbum geeft hier een waardig vervolg aan. ?

Damien Jurado - Qachina
De uit Seattle afkomstige liedjesschrijver (hij noemt zichzelf geen singer-songwriter) heeft met ‘Visions of Us on the Land’ een meesterwerk afgeleverd. Op het album staan zowel kleine breekbare liedjes alsook gelaagde composities. Ze ademen het gevoel van Amerika van de jaren 70 uit. De jaren waarin hij opgroeide in het noordwesten van Amerika. De nostalgische gevoelens worden versterkt doordat hij een bluesachtige stem heeft. In ‘Taqoma’ gebruikt hij zelfs het refrein van ‘Everybody need somebody’ van de Blues Brothers in een wel heel bijzonder psychedelische uitvoering. Een heerlijk tijdloos album dat iedere luisterbeurt aanvoelt als een lente in de knop.

Whitney - No Woman
Whitney is ontstaan uit bandleden die bij de Smith Westerns en Unknown Mortal Orchestra hebben gespeeld.  Twee zeer populaire indiepopbands van de afgelopen tijd. Het levert in ieder geval een authentieke combinatie op. Whitney brengt een mix van country en folk. De single 'No Woman' heeft weg van een slaapliedje maar ontpopt zich als een heuse zomerfestival hit. Als de laatste noten geklonken hebben, wil je meer. Het maakt in ieder geval nieuwsgierig naar hun debuut-album. Tot zover gaat 'No Woman' op repeat.

Get Well Soon - It's Love
Het ene moment klinkt Get Well Soon melancholisch en donker als The National, maar het andere moment is deze Duitser een stuk opgewekter als hij meer uptempo gaat. Zijn vierde album 'Love' bestaat uit gelaagde pakkende alternatieve liedjes. Daarbij is veel ruimte voor strijkerarrangementen, soms tegen het orkestrale aan, zonder dat het zoetsappig aandoet. Uitzondering op deze regel is de ballad 'I'm painting money' dat weg heeft van een Weense wals. Met 'Love' verdient Get Well Soon meer bekendheid buiten de Duitstalige landen.

 

Mass Gothic - Every Night You've Got to Save Me
Bij Mass Gothic verwacht je toch op zijn minst een metal rockband. Niets is minder waar, want Mass Gothic brengt indiepop met catchy psychedelische electronica. Dat betekent niet dat Mass Gothic 'lieve' muziek maakt. Integendeel. Het album staat vol prikkelende composities. Het refrein in 'Want to, Bad' laat je na één luisterbeurt niet meer los terwijl de scheurende gitaren je om de oren vliegen. Het leidt tot een heerlijke chaotische kakafonie van geluid. Mass Gothic houdt ook van weids opgezette dromerige liedjes met electronische soundscapes. Het album heeft meerdere kadootjes in petto waardoor iedere luisterbeurt weer een feest is. Luister eens naar Pier Pressure en laat je trakteren op een verrassende drumsolo.

 

Februari 2016 

Jack Garrat - Breathe Life
Jack Garrat houdt er niet van in hokjes geplaatst te worden. Op zijn recentelijk uitgekomen album 'Phase' kiest hij voornamelijk voor electronische soul met een R&B twist. De liedjes bevatten veel tempowisselingen waardoor stilzitten geen optie is. Het funkt en swingt en met Phase zou deze hipster (hoezo hokjesdenken) best eens een groter publiek kunnen gaan aanspreken.

 

Anderson Paak - Am I Wrong
Het laatste album van Dr.Dre, dat vorig jaar uitkwam, maakte niet veel indruk. Toch bracht dit album iets goeds voort. Namelijk Anderson Paak. Hij past in het rijtje Frank Ocean en Kendrick Lamar.  Geen gangsterrap, maar gelaagde composities voorzien van een soul- en funksausje.

Zijn nieuwste album Malibu is als een avontuurlijke reis. Of je nou op het strand ligt, door de jungle waant of je in de donkerste krochten van een metropool begeeft, met Anderson Paak heb je een uitstekende reispartner.

 

Porches - Be Apart
Met Porches zet de opmars van de dreamsound weer verder door.  Zelfs wanneer het tempo in sommige nummers wordt opgeschroefd,  zorgt de wijdse syntesizer melodie voor een ontspannen geluid. Wanneer Porches met de bas en gitaar aan de haal gaat, komt zijn geluid nog meer tot zijn recht. Zo vormen de basakkoorden in 'Mood' een bijzonder mooi contrast met de hoge stem en het kille keyboard geluid.

 

Florist - The Birds Outside Sang
Er wordt nog steeds Folk uitgebracht. Deze stroming genoot een aantal jaren geleden een grote populariteit. Maar ook binnen dit genre wordt behoorlijk geëxperimenteerd. Zo maakt Florist meer electronische Folk om aansluiting te vinden bij de huidige populaire stroming. Dat doen deze New Yorkers zeker niet onverdienstelijk. Kampvuurtje erbij en je ziet ze zo in Central Park optreden. Of op Into the Great Wide Open...

 

C.Duncan - Say
De melodieuze folksongs op het nieuwe album 'Architect' van C.Duncan geven een energierush zoals bij een eerste zomerse lentedag. Zet 'Architect' op, dan ziet de wereld er een stuk ongecompliceerder uit. De sacrale meerstemmige koren doen lieflijk en onschuldig aan. C.Duncan kent de kunst van het maken van kleine liedjes die groots klinken. Dit wordt versterkt door galmende zangpartijen en soepele ritmes. Geef je 'Architect' de ruimte, dan zul je merken dat er een wonderschone wereld open gaat.

 

Januari 2016

Lola Marsh - You're mine
Sommige artiesten hebben een enorme invloed op de muziekscene, ook al verwacht je dat niet op voorhand. Zo drukt Lana del Rey haar stempel op de sound van menig bandje. Zo ook op de band Lola Marsh. Deze groep komt uit Tel Aviv en maakt sinds 2013 indie folk. Niet alleen de stem van de leadzangeres schuurt tegen dat van Lana aan maar ook de sound komt in de buurt. Lola Marsh heeft in ieder geval met de single You're mine een zeer fijn liedje te pakken.

 

Indian Askin - Really Wanna Tell You 
Deze Amsterdamse band maakt indiepop met een Beatlesque randje. Geen brave Beatles nummers maar de Beatles ten tijde van album Revolver. Een experimenterend psychedelisch geluid voor de jaren zestig. Anno nu zeker niet experimenterend meer maar wel van hoge nostalgische waarde en fijn om naar te luisteren. Really Wanna Tell You is misschien wel het meest puntige liedje en ademt ook een beetje new wave uit. 

 

Klangstof - Hostage
Misschien ken je Moss nog wel. De band was een aantal jaren geleden 'the band to watch' en maakte dat live ook geheel waar. Nu zijn een aantal leden van de band Moss een zijproject opgestart. Met hun eerste single Hostage struinen ze door in nevel gelegen dichtbegroeide bossen. De link met Radiohead, en dan met name het electronische tijdperk, ligt om de hoek. Vooral wanneer Koen van Wardt met zijn stem omhoog schiet en á la Thom Yorke de gevoelige snaar weet te raken. De meeslepende sound in combinatie met het electronische gitaarspel brengen het geheel beheerst tot een zweverige climax.

 

Honne - Gone are the days
Dit duo uit de UK maakt warme electronische muziek met R&B invloeden.  Met Gone are the days hebben ze een prijsnummer gemaakt waarmee ze in de muziekwereld naam zullen maken. Bij de inzet van het nummer tot en met de laatste seconde voelt het vertrouwd alsof dit nummer al jaren in je playlist staat. En dan positief bedoelt welteverstaan. Misschien wel omdat het qua gevoel dicht bij The way it is van Bruce Hornsby ligt uit de jaren tachtig. Dat pianospel, die repereterende gitaarriff, de warme soulstem. Deze gaat op repeat.

 

Flume - Never Be Like You
Flume is een producer uit Australië. Naast vele remixen voor bekende artiesten zoals Lorde en Disclosure komt hij dit jaar met zijn tweede electronische album. Waarschijnlijk ken je hem wel van de hit 'Holding On'. Flinke bassen, een vleugje trap en een warme R&B sound zijn de kenmerken van zijn geluid. Deze Aussie werkt veelal samen met andere artiesten. Op Never be like you geeft de Canadese zangerers Kai acte de presence. Flume gaat deze zomer menig festival onveilig maken met zijn big beats.

 

December 2015

 Charles Bradley - The World (Is Going Up In Flames)
Jarenlang treed je op als James Brown en dan word je rond je zestigste ontdekt en maak je wereldwijde furore. Dat is in een notendop het verhaal van Charles Bradley. Ook wel de Screaming Eagle of Soul genoemd. De zang van Charles Bradley gaat door merg en been zo mooi en rauw. De begeleidende band doet zeker niet onder voor Charles. Hier is een legende aan het werk. Kijk maar eens naar de documentaire Soul of America en dan begrijp je volkomen waarom.

Jaakko Eino Kalevi - Everything Nice
Ga maar eens lekker achterover hangen in je stoel want deze Fin brengt heerlijke lome grooves ten gehore. Geen ijskoude composities uit het hoge noorden maar warme weidse soundscapes die een knus geheel vormen door de mellow electropop invloeden. De heerlijke synths gecombineerd met de verslavende baslijnen voelen aan alsof het Noorderlicht binnen handbereik is. In Everything Nice (een cover van Popcaan) komen alle elementen van zijn debuutalbum helemaal samen. De zang van Farao is in dit nummer ook niet geheel onverdienstelijk.

Elf Kid - Golden Boy
Hoe eis je de aandacht nog op in deze tijd? Juist, door gebruik te maken van een klassieker. Zo heeft Elf Kid 'One  Thing' van Amerie gesampled en daarmee een powervolle debuutsingle gemaakt. De jonge rapper uit London gooit in het nummer alle remmen los. Als een kalasjnikov vuurt hij zijn lyrics af op de luisteraar. De beats vliegen je om de oren en de sample maakt het helemaal af. Dit kan niet anders dan het begin zijn van een heel mooi sprookje dat Elf Kid heet.

Frittenbude - Die Möglichkeit eines Lamas
De Duitse elektropunk band Frittenbude pakt graag grote thema's aan, echter zonder het al te zwaar neer te zetten. Zo gaat "Die Möglichkeit eines Lamas" over vrijheid en de vele mogelijkheden die we kennen in de westerse wereld. Een indirecte link naar de vluchtenlingencrisis. Een nummer dat reflecteert en dat het vrijheidsgevoel belichaamt. De tekst die tot nadenken aanzet. De sound die mobiliseert. Een echte hymne: "Diese Strasse, sie führt dich irgendwo hin, vielleicht führt sie dich aber auch nirgendwo hin. Aber nirgendwo muss ja auch irgendwo sein. Und irgendwann findet jeder mal heim."

Haty Haty - High as the Sun
Een stuwende beat wordt ingezet met een repeterende baslijn. Al gauw wordt het nog mysterieuzer door het inzetten van serene gitaarakkoorden. Na enige tijd volgt geneurie en worden orgelakkoorden ingezet. Dan die falset stem terwijl de beat onverminderd maat blijft houden. Het nummer kent niet direct een refrein en het mysterie wordt alsmaar groter. Na 5.34 minuten trekt de mist op en blijkt dat we hier te maken te hebben met een project van Blaudzun samen met producer David Douglas. Een spannende combi dat begin volgend jaar een vervolg krijgt met een debuut album.
 

November 2015

Kate Boy - Self Control
Uit Zweden komt deze frisse elektronische popband. Zij maken geen lichtzinnige pop maar uplifting songs met hoekige beats en tribal invloeden. Heel gek is dat niet aangezien de zangeres van origine Australische is. Daarnaast is duidelijk waar de band de mosterd vandaan heeft gehaald. De avangardistische sound van The Knife en Fever Ray zijn duidelijk hoorbaar. Een album voor een groter publiek zonder dat het direct in de commerciële valkuilen trapt.

Luke Vibert - Can u Phil it?
Deze sample-koning leunt sterk op de early rave sound uit Engeland. Zo vliegen de hip-hop breakbeats je om de oren voorzien van hyper electronische pianoakkoorden. Dat weet hij weer ragfijn te combineren met jazzy club grooves. Luke Vibert brengt een eerbetoon aan 25 jaar (Britse) dance zonder dat het gedateerd aanvoelt. Zelfs Phil Collins komt nog even langs.  

Majical Cloudz - Downtown
Het album 'Are you alone?'  is de ideale plaat om te cocoonen. Sluit jezelf op tijdens donkere regenachtige winterdagen en laat Majical Cloudz in je hoofd nestelen. De muziek is lekker traag en doet desolaat aan. Duistere synths versterken dat onheilspellende gevoel. De teksten gaan over thema's zoals een eerste liefde, liefdesverdriet en eenzaamheid zonder dat het plat wordt. De prikkelende teksten geven het juist weer een sprankje hoop: "I never show it but I am always laughing" of "what is the point of a sad song". Dit album werkt zo verslavend dat je niet meer van je kamer wil komen.

Blood Orange - Sandra's Smile
Devonté Hynes alias Blood Orange is een begenadigd multi-muzikant. Vanuit New-York heeft hij al voor veel bekende muzikanten geproduceerd. Met heel veel gevoel en politiek engagement maakt hij onder Blood Orange muziek. Keyboard, drums, bass, saxofoon en zang, niet is hem te gek. Na twee veelbelovende albums is het wachten op zijn magnum opus. Zijn stijl zit tussen Michael Jackson en The Weeknd in. Met zijn laatste single laat hij in ieder geval horen dat zijn sound weer gegroeid is. Bron van inspiratie zijn onder ander de rassenverschillen in Amerika. De titel Sandra's Smile refereert aan de onder mysterieuze omstandigheden overleden (in een politiecel) Sandra Bland.

El VY - Return to the moon
El VY is een side-project van Matt Berninger, leadzanger van The National en Brent Knopf van Ramona Fall's. Interessant om Matt in een andere setting te horen. Bij The National klinkt Matt namelijk een stuk grilliger. In dit project is het allemaal wat vriendelijker en een stuk minder gecompliceerd. Een kant van hem die ook wel eens prettig is te ontdekken. Het album bestaat uit compacte songs met fijne bas- en gitaarakkoorden. De bariton-stem van Matt is nog steeds de belangrijkste pijl op zijn boog.

 

Oktober 2015

Bob Moses - Too much is never enough
Bij Bob Moses denk je nou niet direct aan deephouse, maar eerder aan bv. een soul legende. De overeenkomst die de band met soul heeft is dat hun sound meeslepend en sfeervol is. Maar daar houdt de vergelijking met soul dan ook op. De intrigerende zang maakt de liedjes juist ook zeer geschikt voor in de huiskamer.

Dralms - Shook
Indiepop met een cineografisch randje. Zet Dralms op en je hebt het gevoel middenin een speelfilm te begeven. De nummers zijn lekker loom waardoor alles in slowmodus aan je voorbij lijkt te gaan. De weidse soundscapes sluipen na iedere luisterbeurt een stukje dieper onderhuids. De heerlijke bassriffs in combinatie met de keyboard zijn sfeerbepalend. De engelenstem van de zanger is als kalmte na een herfststorm.

Av Av Av - All Good
Av Av Av uit Kopenhagen kent de regels van de trends in electroland. Neem een eigenwijze naam en combineer groteske bombastische soundscapes met catchy vocal beats. De dikke synths en electronische blazerinstrumenten maken het plaatje compleet. Het maakt hen niet uniek in 'de scene', maar het luistert wel enorm lekker weg in de playlist.

Silicon - Little Dancing  Baby
Bij het eerste nummer 'Personal Computer' vraag je je af of je dit serieus moet nemen. Het voelt album voelt als een tegenstrijdigheid warm en koud. Toch, als je Silicon een kans geeft, komt het album helemaal tot leven. Door de synths en kille vocoder vocalen voelt het steriel aan en tegelijkertijd drenkt Silicon je in een warm bad van jazz en soul. Het komt hierdoor soms ietwat vervreemdend over, maar het maakt het juist allemaal heel boeiend. Het album is met heel veel gevoel geproduceerd voorzien van verrassende contrasten. De nadrukkelijke basslijnen, zang en vervormende koortjes grooven als een malle en maken het album een ware ontdekkingsreis.

Wild Ones - Dim the lights
Hoe noem je je band als je ongecompliceerde electropop liedjes maakt met aanstekelijke refreintjes?  "Wild Ones" is dan niet voor de hand liggend maar wel lekker tegendraads. Het zit allemaal heel sferisch in elkaar. Mede door galmende gitaren, het gebruik van een synthesizer en de kraakheldere stem van de leadzangers creëren zij een variant van de dream pop sound die wel eens een groter publiek zou kunnen bereiken. 

 

september 2015

1. Courtney Barnett
Wat van ver komt, is lekker gaat bij Courtney Barnett zeker op. Ongedwongen stevige indie rock van Down Under. Met Small Poppies zet ze je als luisteraar volledig op het verkeerde been door eerst haar liefste kan te laten zien. Uiteindelijk ontaardt het in een heerlijk georganiseerde chaos van gitaarsolo's. Verder gewoon een prettig album met 'Nobody Really Cares if you don't go to the party' als hoogtepunt.

 2. Beach House
Laat je niet verrassen door de bandnaam. Want Beach House is alles behalve house. De band maakt namelijk dream pop. Op hun laatste album hebben ze dat tot in de puntjes uitgevoerd. Drums komen dan ook bijna niet voor op het nieuwe album maar wel veel repeterende synths en de hypnotiserende koortjes die je doen wanen in een nieuwe aflevering van Twin Peaks.

3. Empress Of
Misschien ken je Sophie Ellis Bextor nog? Van die onschuldige popliedjes die niet meer uit je hoofd gaan. Empress Of is van hetzelfde laken en pak maar dan met een dikke elektro dip. Haar stem klinkt onschuldig, maar de synths en beats zijn dat zeker niet. 

 4. Filosofische Stilte
Wat kun je met zo'n naam verwachten? Alles behalve stilte. De jonge muzikant uit Den Haag heeft een voorliefde voor abstracte beats in combinatie met sferische soundscapes. Er wordt weinig gefilosofeerd aangezien het voornamelijk instrumentaal werk is. Het voelt alsof hij nog niet helemaal zijn ultieme sound heeft gevonden, maar met zijn laatste EP laat hij een spannend geheel van geluiden horen met potentie voor de toekomst.

5. Petite Noir
Petite Noir begeeft zich in het new-wave en het postpunk genre. Oftewel artistieke pop met een donker randje. Yannick Ilunga speelt met zijn stemgeluid waardoor het soms onheilspellend klinkt. De Afrikaanse invloeden versterken dit maar doen op het album juist ook heel fris en energiek aan. 

 

augustus 2015

De eerste maand trappen we af met een Lowlands Special. Dus ga jij naar Lowlands, check dat vooral deze bands.  

1. Caribou
Voor een eclectische mix van samples, loops, effecten en exotische geluiden ben je bij Dan Snaith alias Caribou aan het juiste adres. Deze Ableton-tovenaar brengt ongetwijfeld met zijn hypnotiserende sound het festivalpubliek in hogere sferen. Live doet hij dat niet alleen maar met een 4-koppige band en natuurlijk Ableton Live.

2. Tame Impala
De Australische band Tame Impala lijkt met hun psychedelische sound zo uit de jaren zeventig te zijn gestapt. Zeer gelaagd en voorzien van dromerige soundscapes en catchy baslijnen. 

3. Kendrick Lamar
Momenteel op hip-hop gebied de meest urgente artiest van het westelijk halfrond. Kendrick Lamar brengt een meltkroes van hip-hop met een bluesy, jazzy, funkrandje ten gehore. Verwacht uiteraard vlijmscherpe teksten van dé man uit Compton, LA. 

4. Mura Masa
Mura Masa geeft het singer songwriterschap een nieuw elan. Hij is een rijzende ster met zijn experimentele electronische muziek gestoeld op Trap en R&B. Denk aan grote contrasten door gebruik zware baslijnen en hi-hats in combinatie met sfeervol electronisch pianospel en vervreemende vocoder effecten.

5. Ben Khan
Stap even in de 'eighties' met de warme synthpop van Ben Khan. Het funkt en grooved zoals Prince dat kan. Zeker wanneer hij in de weer is met zijn gitaar is de gelijkenis groot. Toch is zijn geluid helemaal van nu.

 

 onze muziektips

Als je veel naar muziek luistert geeft dat inspiratie. Je enthousiasme voor de muziek is vaak de reden waarom je een instrument bent gaan spelen. Soms is het lastig om nieuwe muziek te leren kennen. Wij helpen je daar een handje bij. Hiervoor vragen we iedere maand Dennis Hutjes (@kietyonaar zijn nieuwe ontdekkingen. Dennis is een muziekliefhebber van het eerste uur en is op de hoogte van de meeste nieuwe (band)muziek. Hij tipt vooral de wat onbekendere bands. Dus houd deze pagina goed in de gaten en ontdek samen met ons nieuw talent.

 

 

Docenten

Basgitaar

Drum

Gitaar

Piano

Zang

 

 

Muzieklessen

Cursussen en prijzen

Aanmelden Menzis

Basgitaarles

Drumles

Gitaarles

Keyboardles

Pianoles

Zangles

Liveles (via Skype) 

Hoe werkt het?

 

Diensten

Advies

Bedrijfsuitjes

Consultancy

E-learning muziekscholen

E-learning PABO's

 

Cool stuff

Backstage bij

Gitaarstemmer

Keuzehulp gitaar

Snaren vervangen

Muziekles tips

 

Overig

Contact

Betalen

Veel gestelde vragen

Privacy Statement

Algemene voorwaarden

Google+

Sitemap

 

© 2013 Mei030